تحلیل تجربی تنش ها و تغییر شکل ها در سازه فضاکار

تحلیل تجربی تنش ها و تغییر شکل ها

تحلیل سازه های فضاکار را می توان بر اساس ترکیب قانع کننده ای از محاسبات تحلیلی نظری، عددی و شیوه های شناخته شده طراحی سازه ها و درعین حال بررسی های تجربی به نتیجه رساند. به طور معمول در مواردی که مدل ها و روش های محاسباتی قانع کننده ای برای تحلیل با دقت مورد نظر در دست نباشند، از مشاهدات و داده های حاصل از آزمایش بهره گیری و استنتاج به عمل می آید. برخی ملاحظات عمومی که در تحلیل تجربی تنش ها در نظر گرفته می شوند عبارت اند از:

الف) بر حسب نوع و حالت حدی مورد نظر و تراز عملکرد ذیربط لازم است در بهره گیری از آزمایش در تعیین کمیت های طراحی به سطح معینی از قابلیت اعتماد نایل شد.

ب) مساله عدم قطعیت از نظر آماری به دلیل محدودیت در تعداد آزمایش ها باید مد نظر قرار گیرد.

پ) انواع آزمایش ها در تناسب با اهداف مطالعات طبقه بندی شود.

ت) قبل از انجام آزمایش ها لازم است طرح آزمایش در هماهنگی آزمایشگاه یا سازمانی که آزمایش را انجام می دهد، تهیه شود که شامل تمامی آزمایش، جزییات ساخت نمونه ها، نحوه انجام آزمایش، شیوه اعمال کنش ها و تعیین نوع ابزار، موقعیت و کیفیت و جزییات اندازه گیری و ثبت نتایج است.

ث) گزارش آزمایش بر اساس ارزیابی، پردازش و پالایش داده ها، تجزیه و تحلیل نتایج همراه با جمع بندی ارایه گردد.

ج) تحلیل تجربی تنش ها و تغییر شکل ها بسته به نیازهای تحلیل و طراحی می تواند شامل آزمایشات تجربی مصالح، سیستم اتصال، اعضا، مدول ها و مجموعه سازه با توجه به شرایط محیطی و کنش های موثر باشد. تبصره: جزییات مربوط به طراحی مبتنی بر آزمایش به تفصیل در فصل هفتم این آیین نامه ارایه شده است.