آثار تنش های پسماند در سازه فضاکار

شناسایی اعضای بحرانی برای اعمال کنش های ناشی از نامیزانی ضروری می باشد. به طور معمول برای اعضای بحرانی، میزان نامیزانی متناظر با  طول عضو در نظر گرفته می شود. در حالت کلی، نامیزانی بیش از این مقدار مجاز نمی باشد. در صورتیکه در مواردی نامیزانی عضو بیش از مقدار مجاز باشد، آثار نامیزانی باید از طریق تحلیل غیر خطی مورد بررسی قرار داده شود.

آثار تنش های پسماند

الف ) برای اعمال تنش های پسماند به سازه های فضاکار فولادی باید از مبحث دهم مقررات ملی ساختمان ایران یا آیین نامه معتبر دیگری تبعیت شود.

ب ) در صورت وجود شناخت از مکان و میزان تنش های پسماند و آثار قابل توجه آن که در حین ساخت، بافت و اجرای قطعات و کل سازه فضاکار ایجاد می شود، اعمال این آثار به نحوی واقع گرایانه در تحلیل توصیه می شود.

آثار ناشی از برون محوری بار

الف ) هرگاه در مدل سازی و تحلیل آثار ناشی از انحراف پیونده ها از هندسه ایده آل به عنوان ناکاملی هندسی اولیه در نظر گرفته شده باشد، معمولا این آثار شامل اثر برون محوری نیز می شود مگر آن که هندسه اتصال به گونه ای باشد که اعمل بار به صورت برون محوررا علاوه بر آثار مزبور ایجاب نماید.

ب ) در سایر موارد، با شناخت مکان اعمال و میزان برون محوری های بارها در شرایط متفاوت بارگذاری ( به ویژه بارهای زنده )، اعمال آثار ناشی از برون محوری بار در تحلیل الزامی می باشد.

آثار انعطاف پذیری اتصالات و پیوند ها

اتصالات با توجه به رفتار خود آثار مهمی در رفتار کلی سازه دارند. به این منظور لازم است به نحو واقع گرایانه ای در تحلیل مدل سازی شوند. در اینجا منظور از انعطاف پذیری اتصالات، میزان انعطاف پذیری اتصال عضو به پیونده از دیدگاه میزان انتقال لنگر خمشی در اتصال است. از سوی دیگر، لازم است اثر انعطاف پذیری وتغییر شکل پیونده ها به ویژه پیونده های نوع نیامی ( توخالی ) و پیونده های اداری ادوات اتصال صفحه ای را با شناسایی رفتار پیونده به روش تحلیلی یا آزمایشگاهی در محاسبات ملحوظ نمود.